Başlangıçta her şey normal görünür. Çocuk soruyu anlar, ilk adımları doğru yapar ve sürecin içinde kalabiliyor gibi hissedilir. Ama bir süre sonra tempo değişir. Tepkiler yavaşlar, küçük karışıklıklar ortaya çıkar ve işlem ilerledikçe hata oranı artmaya başlar.
Dışarıdan bakınca bu durum çoğu zaman dikkatsizlik ya da isteksizlik gibi yorumlanır. Daha dikkatli olması gerektiği düşünülür. Oysa bazı çocuklarda mesele dikkat değil, sürecin zihinsel olarak taşınamamasıdır.
Çünkü öğrenme sırasında sadece bilgi kullanılmaz. Aynı anda sırayı korumak, önceki adımı hatırlamak, yeni bilgiyi işlemek ve tüm süreci devam ettirmek gerekir. Süreç uzadıkça bu yük artar ve sistem yavaş yavaş enerji kaybetmeye başlar.
Bu yüzden şunu görürsün:
- Başta doğru yapıp sonradan dağılıyorsa
- İşlem ilerledikçe yavaşlıyorsa
- Süre baskısında hata oranı artıyorsa
mesele her zaman bilgi eksikliği değildir.
Bazen problem, zihinsel akışın sürdürülememesidir.
Burada yapılan en büyük hata çocuğu daha fazla zorlamaktır. Daha çok tekrar yapması, daha uzun çalışması ya da daha hızlı düşünmesi beklenir. Ama sistem içeriden yavaşlamaya başlamışsa, baskı süreci daha kırılgan hale getirir.
Şunu net görelim. Bazı çocuklarda problem doğru cevabı bilmemek değil, o cevaba giden zihinsel akışı sürdürebilmektir. Çünkü süreç yalnızca bilgiyle değil, işlem organizasyonu ve zamanlamayla ilerler.
Ve bu kırılma çoğu zaman yalnızca sonuca bakarak anlaşılamaz.
Süreç nerede yavaşlıyor, hangi aşamada enerji düşüyor, işlem hangi noktada dağılmaya başlıyor… bunlar tahmin edilerek bulunamaz.
Bu yüzden yanlış yolu kapatalım. Daha fazla tekrar tek başına çözüm değildir. Daha uzun çalışmak da problemi otomatik olarak çözmez.
Çünkü mesele süre değil, zihinsel akışın nasıl sürdürüldüğüdür.
Bu yüzden süreç ölçülmek zorundadır.
Applexia öğrenme sırasında zihinsel akışın hangi noktada yavaşladığını, sürecin nerede kırıldığını ve performansın hangi aşamada sürdürülemediğini görünür hale getirir. Böylece problem yalnızca sonuç üzerinden değil, sürecin devamlılığı üzerinden anlaşılır.
Gerçek değişim de burada başlar.
Eğer süreç ilerledikçe tempo düşüyor, küçük hatalar artıyor ve çocuk başladığı şeyi sürdüremiyorsa, sorun sadece dikkat olmayabilir.
Sorun, zihinsel akışın sürdürülememesi olabilir.
Ve bu görüldüğünde yaklaşım tamamen değişir.